Niby nikt a jednak krzywdzi

-
Poznali się dwa dni temu. Pisali ze sobą prawie non stop. Zdążyła mu się już z kilku rzeczy zwierzyć. I znów dostała w tyłek. Klasycznie... Za bardzo zaufała obcemu człowiekowi. Wydawało jej się, że jest inny, że jest lepszy, dojrzalszy... Niestety znów tak nie było. Sama nie wiedziała czy jest bardziej smutna czy rozczarowana. Chciała się wyluzować i spróbować porozmawiać normalnie. Widać nie było jej dane spotkać kogoś, kto mógł stać się jej przyjacielem. Życie bywało okrutne i gorycz rozczarowania paliła ją w sercu. Takie dni kompletnie zamykały ją na zewnętrzny świat. Wolała cierpieć w ciszy, skulona na kanapie. Jedynym jej ukojeniem była butelka wina i kartka papieru, na której spisywała uczucia. Ostatnio za często piła. Najpierw dla samej przyjemności sączenia zimnego alkoholu, potem dla uspokojenia nerwów. Teraz piła żeby ukoić smutek. Było jej obojętne ile alkoholu w siebie wleje. Wstała i lekkim ruchem wyciągnęła papierosa z kieszeni szortów. Wyszła na ciemny balkon w zimną, styczniową noc. W jednej ręce trzymała kieliszek a w drugiej papierosa, którym głęboko się zaciągnęła. Cholernie brakowało jej towarzystwa ale skutecznie zajęte ręce pozwalały oczyścić myśli. Myślała o tych, których straciła. Z lekką nutką żalu wspominała "przyjaciół", którzy odwrócili się od niej, kiedy zaczęła mieć problemy. Rozumiała to wszystko doskonale. Była typem samotnika. Nie chciała płakać innym w rękaw. Tylko czadem potrzebowała wsparcia. Szukała go w ludziach ale kolejny raz przekonała się, że najwięcej wsparcia i ukojenia znajduje w alkoholu i papierosach. Trudno jej było przyznać, że tak musi być. Każdy potrzebował choć jednej bliższej osoby. Cieszyła się na myśl, że mimo kolejnej porażki nie obudzi się rano sama.

Popularne posty z tego bloga

"Wdzięczność jest najpiękniejszą formą szczęścia: należy zarówno do jego przyczyn jak i skutków."

-
To chyba stanie się dziwną tradycją. Właśnie tego dnia rok temu opublikowałam pierwszy list dla Ciebie. Dziś chcę napisać drugi. Dziękuję. Jestem wdzięczna losowi, że mogłam Cię poznać. Ten rok był pełen niespodzianek i zawirowań. Oboje się zmieniliśmy. Zmieniły się czasy i warunki. Niemniej moje serce jest wciąż do Ciebie przywiązane. Nie widziałam Cię od tygodnia. Tęsknię wiesz? To dziwne ale nauczyłam się Ciebie kochać. Nauczyłam się kochać Was oboje. Nie przeszkadzacie sobie wzajemnie. Nie rywalizujecie. Każdy z Was ma połowę mojego serca tylko dla siebie. Wcześniej nie sądziłam, że można kochać dwoje ludzi równie mocno. Dziś wiem, że to możliwe. Ty nie wiesz, że Cię kocham, On też nie wie, że Cię kocham. Wiem o tym tylko ja. I moje biedne serce, które tęskni. Ten rok mnie odmienił. Stałam się silniejsza. Dzięki Tobie wstałam z kolan po bolesnym upadku. Zaskoczyła mnie Twoja troska i wsparcie. Właśnie wtedy gdy zadzwoniłeś zrozumiałam, że muszę być Ci w jakiś sposób bliska. Cz...
Czytaj więcej

Ostatni raz...

-
Sparaliżowana szokiem automatycznie zebrała swoje rzeczy i poszła do samochodu. Wsiadając do auta wyciągnęła z torebki mały nożyk i nacięła skórę na przedramieniu. Poczuła pieczenie i zobaczyła kroplę krwi. To przywróciło ją do rzeczywistości. Odsunęła od siebie wszystkie myśli i skupiła się całkowicie na prowadzeniu samochodu, abo bezpiecznie dojechać do domu. Robiła to niemal automatycznie. Po dotarciu na miejsce zebrała swoje rzeczy i weszła do domu. Wtedy coś w niej pękło. Zrozumiała tak do końca co się wydarzyło i co to oznacza. Oparła się ciężko o drzwi i poczuła jak przygniata ją rozpacz. Powstrzymywane wcześniej łzy spływały falami po jej policzkach. Czuła się kompletnie bezsilna i bezbronna. Ściskała w dłoni kluczyki i telefon. Postanowiła go wyłączyć, bo wiedziała, że nie ma siły stawić czoła rzeczywistości. Coś rozrywało ją od środka. Ból był nie do opisania. Cierpienie było tak wielkie, że z całych sił wbijała sobie paznokcie we wnętrze dłoni, które miała rozorane już do k...
Czytaj więcej

"It's just 10% luck..."

-
Leżała na ogrodzie i jak często w taką pogodę się opalała. Nie miała nic lepszego do roboty i była mocno skołowana. Ktoś jej kiedyś powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska. Wyśmiała to, ale po jakimś czasie sama się o tym przekonała. Uwierzyła, że można naprawdę. Choć nie zawsze było słodko i różowo to miała przyjaciela. I teraz też zaproponowała przyjaźń, bo wiedziała, że nie może dać mu nic ponad to. Nie mogła i nawet nie chciała. Za krótko się znali. Ale nie chciała. A ten kto jej powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska powiedział też, że nawet jeśli on pozna inną dziewczynę to nadal zostanie jej przyjacielem i nic się w tych kontaktach nie zmieni. Rozmyślała nad tym długo i uparcie, bo znów zaczęła w to wątpić. Ona poznała go jakieś dwa tygodnie temu. A w zeszłym tygodniu napisał jej, że poznał inną fajną dziewczynę i od tego czasu jakoś tak omijał ją szerokim łukiem. Wiedziała-podświadomie była tego pewna, że gdyby się lepiej poznali to byłby w stanie awa...
Czytaj więcej