Życie to nie bajka

-
Była lipcowa noc. Siedziała na balkonie racząc się przyjemnie orzeźwiającym nocnym powietrzem. Po upalnym dniu była to dość miła odmiana. Jak zawsze rozkoszowała się samotnością i rozmyślała. Chłodny drink sączony z butelki i dymiący papieros całkowicie zastępowały jej towarzystwo. Palenie od zawsze było przyjemnym substytutem, który zaspokajał jej potrzebę bliskości. Nie do konca rozumiała tą zależność ale papierosy pozwalały jej utrzymać twardy charakter i niezależność. Alkohol przyjemnie chłodził i pozwalał zapomnieć o problemach. Lekki wietrzyk pieścił jej rozgrzaną skórę i wyostrzał zmysły. Weekendowa noc jak zawsze była niespokojna i tętniła życiem. W tej chwili nie chciała skupiać się na smutkach. Była odprężona i lekko odurzona alkoholem. Siedziała spowita w papierosowy dym i oddawała się kontemplacji nocnego życia jej miasta. Te dźwięki, zapachy i światła odrywały ją od ponurych myśli o jutrze. Nie bała się. Była gotowa i zdeterminowana. Była boleśnie świadoma. Ponury nastrój nie opuszczał jej od rana ale te krótkie chwile w rozkoszy i ciemności dodawały jej sił. Nie chciała się przejmować i wyrzucała z myśli wszystkie głupie scenariusze. Kłócili się to oczywiste ale zawsze jakoś doszli do porozumienia. Każdy cichy dzień kiedyś się kończył. Nie wiedziała co ją czeka tym razem. Musiała się wygadać i wiedziała, że dobrze zrobiła. Nie mogła dusić w sobie kolejnych pokładów żalu. To nie skończyłoby się dobrze. Teraz pozostawało jej tylko doczekać do jutra. Zapaliła kolejnego papierosa, zaciągnęła się głęboko i odetchnęła. Zatopiona we własnych myślach siedziała kolejne kilka godzin na balkonie. Dopiero kiedy nocne życie zaczęło cichnąć zdusiła ostatni niedopałek i poszła do domu.

Popularne posty z tego bloga

"Wdzięczność jest najpiękniejszą formą szczęścia: należy zarówno do jego przyczyn jak i skutków."

-
To chyba stanie się dziwną tradycją. Właśnie tego dnia rok temu opublikowałam pierwszy list dla Ciebie. Dziś chcę napisać drugi. Dziękuję. Jestem wdzięczna losowi, że mogłam Cię poznać. Ten rok był pełen niespodzianek i zawirowań. Oboje się zmieniliśmy. Zmieniły się czasy i warunki. Niemniej moje serce jest wciąż do Ciebie przywiązane. Nie widziałam Cię od tygodnia. Tęsknię wiesz? To dziwne ale nauczyłam się Ciebie kochać. Nauczyłam się kochać Was oboje. Nie przeszkadzacie sobie wzajemnie. Nie rywalizujecie. Każdy z Was ma połowę mojego serca tylko dla siebie. Wcześniej nie sądziłam, że można kochać dwoje ludzi równie mocno. Dziś wiem, że to możliwe. Ty nie wiesz, że Cię kocham, On też nie wie, że Cię kocham. Wiem o tym tylko ja. I moje biedne serce, które tęskni. Ten rok mnie odmienił. Stałam się silniejsza. Dzięki Tobie wstałam z kolan po bolesnym upadku. Zaskoczyła mnie Twoja troska i wsparcie. Właśnie wtedy gdy zadzwoniłeś zrozumiałam, że muszę być Ci w jakiś sposób bliska. Cz...
Czytaj więcej

Ostatni raz...

-
Sparaliżowana szokiem automatycznie zebrała swoje rzeczy i poszła do samochodu. Wsiadając do auta wyciągnęła z torebki mały nożyk i nacięła skórę na przedramieniu. Poczuła pieczenie i zobaczyła kroplę krwi. To przywróciło ją do rzeczywistości. Odsunęła od siebie wszystkie myśli i skupiła się całkowicie na prowadzeniu samochodu, abo bezpiecznie dojechać do domu. Robiła to niemal automatycznie. Po dotarciu na miejsce zebrała swoje rzeczy i weszła do domu. Wtedy coś w niej pękło. Zrozumiała tak do końca co się wydarzyło i co to oznacza. Oparła się ciężko o drzwi i poczuła jak przygniata ją rozpacz. Powstrzymywane wcześniej łzy spływały falami po jej policzkach. Czuła się kompletnie bezsilna i bezbronna. Ściskała w dłoni kluczyki i telefon. Postanowiła go wyłączyć, bo wiedziała, że nie ma siły stawić czoła rzeczywistości. Coś rozrywało ją od środka. Ból był nie do opisania. Cierpienie było tak wielkie, że z całych sił wbijała sobie paznokcie we wnętrze dłoni, które miała rozorane już do k...
Czytaj więcej

"It's just 10% luck..."

-
Leżała na ogrodzie i jak często w taką pogodę się opalała. Nie miała nic lepszego do roboty i była mocno skołowana. Ktoś jej kiedyś powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska. Wyśmiała to, ale po jakimś czasie sama się o tym przekonała. Uwierzyła, że można naprawdę. Choć nie zawsze było słodko i różowo to miała przyjaciela. I teraz też zaproponowała przyjaźń, bo wiedziała, że nie może dać mu nic ponad to. Nie mogła i nawet nie chciała. Za krótko się znali. Ale nie chciała. A ten kto jej powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska powiedział też, że nawet jeśli on pozna inną dziewczynę to nadal zostanie jej przyjacielem i nic się w tych kontaktach nie zmieni. Rozmyślała nad tym długo i uparcie, bo znów zaczęła w to wątpić. Ona poznała go jakieś dwa tygodnie temu. A w zeszłym tygodniu napisał jej, że poznał inną fajną dziewczynę i od tego czasu jakoś tak omijał ją szerokim łukiem. Wiedziała-podświadomie była tego pewna, że gdyby się lepiej poznali to byłby w stanie awa...
Czytaj więcej