A czy nie lepiej by było po prostu...

-
Cierpiała. Zdawała się nie wiedzieć co działo się wokół niej. Była otępiała i zawieszona w jakby innym świecie. Trwała godzinami w śmiertelnej ciszy. Bała się. Zaczynała rozumieć co oznacza 1 500 kilometrów i trzy tygodnie. Dla niej to oznaczało lęk i niewypowiedzianą udrękę. Starała się o tym nie myśleć jak najdłużej ale wiedziała, że wiecznie nie może się oszukiwać. Dziś rano się o tym przekonała. Napisał jej, że to ostatni tydzień. Zacisnęła dłonie z bólu. "Żeby tylko nie płakać..." pomyślała i rzuciła telefon na łózko. Wiedział, że nie chciała o tym słyszeć ale był tak podekscytowany, że cały czas jej to przypominał. Już mu nie okazywała jak bardzo ją to boli. Nie myślał o konsekwencjach jakie to może w niej wywołać. Wiedziała jedno-jeśli on naprawdę wyjedzie to musi się oddać pracy, nauce i sobie. Zdawała sobie sprawę z ciężaru tej decyzji ale wiedziała, że może dać radę. Potrzebowała tylko źródła siły. A tego nie wiedziała gdzie szukać. Brakowało jej inspiracji. Momentami zastanawiała się czy nie byłoby lepiej dla niej zapomnieć o sprawie i odejść, ale spokoju nie dawała jej myśl o nim. Kochała go i nie potrafiła zrezygnować z niego na długo. Przyszło jej walczyć o ich wspólne szczęście więc pierwsze co postanowiła to zniszczyć pamięć o przeszłości. Wstała z łóżka i otwarła szafkę. Na jej dnie ukryte od dawna leżały listy i fotografie. Wyjęła je drżącymi rękoma i zabrała z torby zapalniczkę. Nie patrząc na nic położyła mały stos w kominku i podpaliła. Suchy papier szybko zajął się ogniem. Patrzyła na migotliwy płomień i czuła spadający z serca ciężar. W duszy pomyślała tylko o koledze z pracy, który ją do takiego ruchu przekonał. "Dziękuję Ci A." pomyślała i z uśmiechem i lekkim sercem ruszyła w nową drogę po swoje szczęście.

Popularne posty z tego bloga

"Wdzięczność jest najpiękniejszą formą szczęścia: należy zarówno do jego przyczyn jak i skutków."

-
To chyba stanie się dziwną tradycją. Właśnie tego dnia rok temu opublikowałam pierwszy list dla Ciebie. Dziś chcę napisać drugi. Dziękuję. Jestem wdzięczna losowi, że mogłam Cię poznać. Ten rok był pełen niespodzianek i zawirowań. Oboje się zmieniliśmy. Zmieniły się czasy i warunki. Niemniej moje serce jest wciąż do Ciebie przywiązane. Nie widziałam Cię od tygodnia. Tęsknię wiesz? To dziwne ale nauczyłam się Ciebie kochać. Nauczyłam się kochać Was oboje. Nie przeszkadzacie sobie wzajemnie. Nie rywalizujecie. Każdy z Was ma połowę mojego serca tylko dla siebie. Wcześniej nie sądziłam, że można kochać dwoje ludzi równie mocno. Dziś wiem, że to możliwe. Ty nie wiesz, że Cię kocham, On też nie wie, że Cię kocham. Wiem o tym tylko ja. I moje biedne serce, które tęskni. Ten rok mnie odmienił. Stałam się silniejsza. Dzięki Tobie wstałam z kolan po bolesnym upadku. Zaskoczyła mnie Twoja troska i wsparcie. Właśnie wtedy gdy zadzwoniłeś zrozumiałam, że muszę być Ci w jakiś sposób bliska. Cz...
Czytaj więcej

Ostatni raz...

-
Sparaliżowana szokiem automatycznie zebrała swoje rzeczy i poszła do samochodu. Wsiadając do auta wyciągnęła z torebki mały nożyk i nacięła skórę na przedramieniu. Poczuła pieczenie i zobaczyła kroplę krwi. To przywróciło ją do rzeczywistości. Odsunęła od siebie wszystkie myśli i skupiła się całkowicie na prowadzeniu samochodu, abo bezpiecznie dojechać do domu. Robiła to niemal automatycznie. Po dotarciu na miejsce zebrała swoje rzeczy i weszła do domu. Wtedy coś w niej pękło. Zrozumiała tak do końca co się wydarzyło i co to oznacza. Oparła się ciężko o drzwi i poczuła jak przygniata ją rozpacz. Powstrzymywane wcześniej łzy spływały falami po jej policzkach. Czuła się kompletnie bezsilna i bezbronna. Ściskała w dłoni kluczyki i telefon. Postanowiła go wyłączyć, bo wiedziała, że nie ma siły stawić czoła rzeczywistości. Coś rozrywało ją od środka. Ból był nie do opisania. Cierpienie było tak wielkie, że z całych sił wbijała sobie paznokcie we wnętrze dłoni, które miała rozorane już do k...
Czytaj więcej

"It's just 10% luck..."

-
Leżała na ogrodzie i jak często w taką pogodę się opalała. Nie miała nic lepszego do roboty i była mocno skołowana. Ktoś jej kiedyś powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska. Wyśmiała to, ale po jakimś czasie sama się o tym przekonała. Uwierzyła, że można naprawdę. Choć nie zawsze było słodko i różowo to miała przyjaciela. I teraz też zaproponowała przyjaźń, bo wiedziała, że nie może dać mu nic ponad to. Nie mogła i nawet nie chciała. Za krótko się znali. Ale nie chciała. A ten kto jej powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska powiedział też, że nawet jeśli on pozna inną dziewczynę to nadal zostanie jej przyjacielem i nic się w tych kontaktach nie zmieni. Rozmyślała nad tym długo i uparcie, bo znów zaczęła w to wątpić. Ona poznała go jakieś dwa tygodnie temu. A w zeszłym tygodniu napisał jej, że poznał inną fajną dziewczynę i od tego czasu jakoś tak omijał ją szerokim łukiem. Wiedziała-podświadomie była tego pewna, że gdyby się lepiej poznali to byłby w stanie awa...
Czytaj więcej