"...powiedz, że wciąż mamy czas..."

-
Ciągle była jakoś dziwnie rozkojarzona. Zirytował ją tym nagłym przejawem zainteresowania. Nie miała nawet ochoty się nad tym zastanawiać. A ten jego telefon w sylwestra?! Była zszokowana. Nie miała nawet jego numeru, bo zmieniła telefon. To było tak dziwne i tak  irytujące, że jak odebrała to znieruchomiała. Wiedziała doskonale, że jej facet dostanie szału jak to usłyszy. Dlatego też nic mu nie mówiła o wcześniejszym incydencie. Przecież potrafiła dać sobie z tym radę. Już nie była taka jak kiedyś. Wiedziała, że się o nią bał. Rozumiała go, bo sama niedawno opowiadała mu jak cierpiała i jak była rozbita. Ale już jakiś czas temu nauczyła się swojej odwagi. Ale nie miała ochoty tego roztrząsać.
Weszła na gadu i zrobiła sobie status dostępny. Napisał do niej kumpel z wakacji. Była mile zaskoczona. Składał życzenia pytał jak się ma. Chwilę miała ochotę mu wszystko opowiedzieć ale się powstrzymała. Nie wiedziała jak zareaguje. Za to on był bardziej otwarty. Powiedział jej ...
***
Nie przejmuj się u uwierz, że dasz radę i teraz. Przecież tak naprawdę masz dopiero tyle jat co ja i masz przed sobą całe życie :)
***
Uśmiechnęła się niepewnie do siebie i zaczęła się zastanawiać co tak naprawdę miała mu ochotę powiedzieć. Przecież chciała tak na serio wiele. Oczekiwała i miała nadzieję. Zbliżała się wiosna. Wiedziała, że może niedługo się zobaczą. Już od długiego czasu miała ochotę mu zaproponować jakieś piwko itp. Ale przecież tak naprawdę się bała. Chciała to zrobić tylko w kwestii przyjacielskiej. Wolała obcować z ludźmi na realu a nie na gadu. „Jakoś to przecież będzie" pomyślała ze spokojem i lekko wybiegła myślami w przyszłość-do ciepłego lata i dni nad jeziorem... Wiedziała dobrze, że tak nie wolno ale co miała na to wszystko poradzić. Tak naprawdę nie miała przecież bladego pojęcia w co się pakuje gdy pojechała z nimi tamtego wieczoru na działkę. Potem było tylko dwa razy. Wróciła... Do siebie i do swojego życia. Zdawała sobie sprawę, że tak będzie lepiej i prawdopodobnie bezpieczniej dla nich obojga. Przecież nie chciała zostać sama i zranić najbliższego jej człowieka. Zaproponowała to co mogła ale on ją odrzucił. Więc postanowiła, że zostawi wszysko tak jak było. I wiedziała, że to prawdopodobnie potoczy się tak. Już po tamtej rozmowie na gg miała przeczucie. I miała rację. Życie znów spłatało jej złośliwego figla...

Popularne posty z tego bloga

"Wdzięczność jest najpiękniejszą formą szczęścia: należy zarówno do jego przyczyn jak i skutków."

-
To chyba stanie się dziwną tradycją. Właśnie tego dnia rok temu opublikowałam pierwszy list dla Ciebie. Dziś chcę napisać drugi. Dziękuję. Jestem wdzięczna losowi, że mogłam Cię poznać. Ten rok był pełen niespodzianek i zawirowań. Oboje się zmieniliśmy. Zmieniły się czasy i warunki. Niemniej moje serce jest wciąż do Ciebie przywiązane. Nie widziałam Cię od tygodnia. Tęsknię wiesz? To dziwne ale nauczyłam się Ciebie kochać. Nauczyłam się kochać Was oboje. Nie przeszkadzacie sobie wzajemnie. Nie rywalizujecie. Każdy z Was ma połowę mojego serca tylko dla siebie. Wcześniej nie sądziłam, że można kochać dwoje ludzi równie mocno. Dziś wiem, że to możliwe. Ty nie wiesz, że Cię kocham, On też nie wie, że Cię kocham. Wiem o tym tylko ja. I moje biedne serce, które tęskni. Ten rok mnie odmienił. Stałam się silniejsza. Dzięki Tobie wstałam z kolan po bolesnym upadku. Zaskoczyła mnie Twoja troska i wsparcie. Właśnie wtedy gdy zadzwoniłeś zrozumiałam, że muszę być Ci w jakiś sposób bliska. Cz...
Czytaj więcej

Ostatni raz...

-
Sparaliżowana szokiem automatycznie zebrała swoje rzeczy i poszła do samochodu. Wsiadając do auta wyciągnęła z torebki mały nożyk i nacięła skórę na przedramieniu. Poczuła pieczenie i zobaczyła kroplę krwi. To przywróciło ją do rzeczywistości. Odsunęła od siebie wszystkie myśli i skupiła się całkowicie na prowadzeniu samochodu, abo bezpiecznie dojechać do domu. Robiła to niemal automatycznie. Po dotarciu na miejsce zebrała swoje rzeczy i weszła do domu. Wtedy coś w niej pękło. Zrozumiała tak do końca co się wydarzyło i co to oznacza. Oparła się ciężko o drzwi i poczuła jak przygniata ją rozpacz. Powstrzymywane wcześniej łzy spływały falami po jej policzkach. Czuła się kompletnie bezsilna i bezbronna. Ściskała w dłoni kluczyki i telefon. Postanowiła go wyłączyć, bo wiedziała, że nie ma siły stawić czoła rzeczywistości. Coś rozrywało ją od środka. Ból był nie do opisania. Cierpienie było tak wielkie, że z całych sił wbijała sobie paznokcie we wnętrze dłoni, które miała rozorane już do k...
Czytaj więcej

"It's just 10% luck..."

-
Leżała na ogrodzie i jak często w taką pogodę się opalała. Nie miała nic lepszego do roboty i była mocno skołowana. Ktoś jej kiedyś powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska. Wyśmiała to, ale po jakimś czasie sama się o tym przekonała. Uwierzyła, że można naprawdę. Choć nie zawsze było słodko i różowo to miała przyjaciela. I teraz też zaproponowała przyjaźń, bo wiedziała, że nie może dać mu nic ponad to. Nie mogła i nawet nie chciała. Za krótko się znali. Ale nie chciała. A ten kto jej powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska powiedział też, że nawet jeśli on pozna inną dziewczynę to nadal zostanie jej przyjacielem i nic się w tych kontaktach nie zmieni. Rozmyślała nad tym długo i uparcie, bo znów zaczęła w to wątpić. Ona poznała go jakieś dwa tygodnie temu. A w zeszłym tygodniu napisał jej, że poznał inną fajną dziewczynę i od tego czasu jakoś tak omijał ją szerokim łukiem. Wiedziała-podświadomie była tego pewna, że gdyby się lepiej poznali to byłby w stanie awa...
Czytaj więcej