Bo czasem... cz. 5

-
Am wróciła ze szkoły o 14.
- Kurczę mamo pomóż mi, bo Milka zaraz przyjdzie! - jęknęła dziewczyna z łazienki.
- Już idę - zawołała mama - A po co ty w ogóle musisz tam iść?
- Mamo!! - zawołała - przecież mówiłam ci to już tysiąc razy! Jestem jako delegacja ze szkoły! Razem z Milką i Angel. Jak nie pójdziemy to wychowawczyni subtelnie nas ukatrupi. Aha! Później idę z Milką do kafeterii więc wrócę późno.
- O dobrze, że mówisz. To weź sobie klucze, bo my wieczorem wychodzimy.
- Ok. Uczesz mnie dobra?
- Dobrze.
W tym samym momencie zadzwonił dzwonek. Am otwarła okno, wychyliła się i krzyknęła:
- Milka właź!
Milka wbiegła do domu i wpadła do łazienki wołając:
- Dzień dobry pani! Am!! Spiesz się. Zaraz wychodzimy.
- Idź do mnie i spakuj mi torebkę.
- Ok już lecę - odparła Milka i wyszła.
Po gorączkowych poszukiwaniach telefonu i kluczy dziewczyny wyszły z domu i pobiegły na autobus. Przed halą czekała na nich Angel. Dziewczyny przywitały się i poszły szukać swojej szkoły.
Podczas ceremonii otwarcia stały prawie na samym końcu więc mogły porozmawiać.
- Najgorsze miejsca - mruknęła Angel
- Taaaa. - odparła Milka i parsknęła cichym śmiechem.
- Ej! Czemu ci kolesie się ciągle na nas gapią? - zapytała Angel wskazując nieznacznie w stronę chłopaków z ich szkoły. Amy spojrzała z ukosa w tamtą stronę i dostrzegła ich. Milka przyglądała się badawczo najlepszej przyjaciółce. Ta wyczuwając jej spojrzenie ścisnęła ją za rękę...

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

- Może to był któryś z nich? - mówiła Milka gdy siedziały w kafeterii.
- Może... Ale żaden nie wyglądał mi na takiego co by potrafił napisać takiego sms'a.
- Oj Am! Skąd możesz wiedzieć! - powiedziała Milka
Dziewczyny siedziały chwilę w milczeniu. Po chwili Amy wyszarpnęła z torebki telefon.
- To od niego!! - powiedziała zdenerwowana
- Czytaj!! - krzyknęła Milka
- "Widziałaś mnie dziś... Stałaś tak blisko... Spotkajmy się jutro w parku o 14. Jeśli się zgadzasz napisz." Jezu Milka! Co ja mam mu napisać? Poszłabyś tam ze mną? To musi być ktoś z naszej szkoły. Ktoś z nich! Bo przecież oprócz nas i tamtych chłopaków nie było nikogo...
- No pójdę. Tylko napisz mu, że ma zabrać kolegów. - powiedziała przyjaciółka z przekąsem
- Milka a ty znów swoje - powiedziała Am ze śmiechem.

~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~

Wracając do domu dziewczyny roztrząsały jeszcze kwestię tego spotkania. Pożegnały się na przystanku i każda ruszyła w inną stronę. Amy głęboko zastanawiała się czy dobrze robią. "Może to tylko jakiś żart." zastanawiała się Am idąc do domu. Podeszła do płotu i zobaczyła, że wszystkie światła są zgaszone. Weszła do pustego domu, pozapalała światła i rzuciła torebkę na fotel. Poszła do swojego pokoju i przebierając się włączyła kompa. Założyła dres i usiadła czekając aż komputer się uruchomi. Weszła na gadu i zaczęła sobie przeglądać kto jest dostępny. Milka oczywiście była. Amy napisała do niej wyjawiając jej swoje obawy. Przyjaciółka uspokoiła ją i przekonała do tego spotkania. W Am nadal czaiła się obawa, ale nie tak wielka jak poprzednio. Teraz mogła już spokojnie o tym pomyśleć i chłodno to przeanalizować. Zmieniła jeszcze opis na gg. Wymyśliła go razem z przyjaciółką: "Jutro w parku zobaczymy czy jest czegoś wart ;]" Była to taka drobna aluzja do byłego chłopaka Am, który zostawił ją jakiś czas temu. Był na gg. Na pewno to widział ;] Amy nie było szkoda. "Nie był mnie wart" pomyślała wyłączając komputer i kończąc dzień...
Zobaczymy jutro...

CDN...

Popularne posty z tego bloga

"Wdzięczność jest najpiękniejszą formą szczęścia: należy zarówno do jego przyczyn jak i skutków."

-
To chyba stanie się dziwną tradycją. Właśnie tego dnia rok temu opublikowałam pierwszy list dla Ciebie. Dziś chcę napisać drugi. Dziękuję. Jestem wdzięczna losowi, że mogłam Cię poznać. Ten rok był pełen niespodzianek i zawirowań. Oboje się zmieniliśmy. Zmieniły się czasy i warunki. Niemniej moje serce jest wciąż do Ciebie przywiązane. Nie widziałam Cię od tygodnia. Tęsknię wiesz? To dziwne ale nauczyłam się Ciebie kochać. Nauczyłam się kochać Was oboje. Nie przeszkadzacie sobie wzajemnie. Nie rywalizujecie. Każdy z Was ma połowę mojego serca tylko dla siebie. Wcześniej nie sądziłam, że można kochać dwoje ludzi równie mocno. Dziś wiem, że to możliwe. Ty nie wiesz, że Cię kocham, On też nie wie, że Cię kocham. Wiem o tym tylko ja. I moje biedne serce, które tęskni. Ten rok mnie odmienił. Stałam się silniejsza. Dzięki Tobie wstałam z kolan po bolesnym upadku. Zaskoczyła mnie Twoja troska i wsparcie. Właśnie wtedy gdy zadzwoniłeś zrozumiałam, że muszę być Ci w jakiś sposób bliska. Cz...
Czytaj więcej

Ostatni raz...

-
Sparaliżowana szokiem automatycznie zebrała swoje rzeczy i poszła do samochodu. Wsiadając do auta wyciągnęła z torebki mały nożyk i nacięła skórę na przedramieniu. Poczuła pieczenie i zobaczyła kroplę krwi. To przywróciło ją do rzeczywistości. Odsunęła od siebie wszystkie myśli i skupiła się całkowicie na prowadzeniu samochodu, abo bezpiecznie dojechać do domu. Robiła to niemal automatycznie. Po dotarciu na miejsce zebrała swoje rzeczy i weszła do domu. Wtedy coś w niej pękło. Zrozumiała tak do końca co się wydarzyło i co to oznacza. Oparła się ciężko o drzwi i poczuła jak przygniata ją rozpacz. Powstrzymywane wcześniej łzy spływały falami po jej policzkach. Czuła się kompletnie bezsilna i bezbronna. Ściskała w dłoni kluczyki i telefon. Postanowiła go wyłączyć, bo wiedziała, że nie ma siły stawić czoła rzeczywistości. Coś rozrywało ją od środka. Ból był nie do opisania. Cierpienie było tak wielkie, że z całych sił wbijała sobie paznokcie we wnętrze dłoni, które miała rozorane już do k...
Czytaj więcej

"It's just 10% luck..."

-
Leżała na ogrodzie i jak często w taką pogodę się opalała. Nie miała nic lepszego do roboty i była mocno skołowana. Ktoś jej kiedyś powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska. Wyśmiała to, ale po jakimś czasie sama się o tym przekonała. Uwierzyła, że można naprawdę. Choć nie zawsze było słodko i różowo to miała przyjaciela. I teraz też zaproponowała przyjaźń, bo wiedziała, że nie może dać mu nic ponad to. Nie mogła i nawet nie chciała. Za krótko się znali. Ale nie chciała. A ten kto jej powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska powiedział też, że nawet jeśli on pozna inną dziewczynę to nadal zostanie jej przyjacielem i nic się w tych kontaktach nie zmieni. Rozmyślała nad tym długo i uparcie, bo znów zaczęła w to wątpić. Ona poznała go jakieś dwa tygodnie temu. A w zeszłym tygodniu napisał jej, że poznał inną fajną dziewczynę i od tego czasu jakoś tak omijał ją szerokim łukiem. Wiedziała-podświadomie była tego pewna, że gdyby się lepiej poznali to byłby w stanie awa...
Czytaj więcej