Bo czasem... (cz. 3)

-
Wstała rano z zamiarem zjedzenia śniadania i powrotu do łóżka, gdyż pogoda była podła. Lało. Na wieczór była umówiona z przyjaciółką, ale to spotkanie wydawało jej się tak odległe, że tylko ziewnęła i zapomniała o nim.
Wracając do łóżka z kanapką i szklanką soku, kątem oka dostrzegła czerwony błysk na biurku. Odwróciła głowę w tamta stronę. To malutka dioda w jej telefonie pulsowała miarowo. „No tak. Znów rozładowana bateria. Ale po cóż mam cię ładować skoro milczysz?!” pomyślała z przekąsem. Odłożyła kanapkę i sok na stolik przy łóżku. Podeszła do szuflady i wygrzebała ładowarkę. Zabrała z biurka telefon. Miała Sony Ericssona T630. Jego stan był nawet niezły jak na dwuletni model. Był lekko podrapany z tyłu i z boków obłaziła farba, ale poza tym się spełniał. Z westchnieniem podłączyła go do ładowarki. Telefon mrugnął i pokazał komunikat o ładowaniu. Już miała go odłożyć, gdy dostrzegła w lewym górnym rogu malutką, żółtą kopertę. „Wiadomość??” pomyślała. „Pewnie sieciowa”. Odblokowała telefon i zmarszczyła nos. Numer nadawcy nie był jej znany. Nie wahała się. Wcisnęła „Tak” i odczytała wiadomość. Zamarła. Odruchowo spojrzała na datę i godzinę. Z poprzedniego wieczora! Ponownie odczytała wiadomość. Na wyświetlaczu widniały dwa słowa:
„Jesteś śliczna”.
Bez namysłu odpisała:
„Kim jesteś?!”
Wysłała wiadomość i położyła się na plecach. Jej myśli biegły jak oszalałe. W głowie rodziły się coraz to nowsze pytania bez odpowiedzi i fantazje. Po chwili nadeszła odpowiedź. Nie oczekiwała jej tak szybko. Złapała telefon i przeczytała:
„Przy Tobie jestem nikim, bo ty jesteś najpiękniejsza księżniczko.”
Była kompletnie zaintrygowana i ogłupiała. Nie wiedziała, co myśleć. Postanowiła odpisać nie wiedząc, co z tego wyjdzie. Napisała:
„Och nie wygłupiaj się. Powiedz kim jesteś i nie pisz takich bzdur.”
Długo czekała na odpowiedź. Nie mogła się na niczym skupić. Ciągle myślała, kto to jest. Nie wiedziała. Nie znała nikogo, kto mógłby jej tak napisać. Wreszcie zadzwoniła do przyjaciółki żeby odwołać ich spotkanie, bo nie zanosiło się na poprawę pogody. Przy okazji opowiedziała jej o dziwnej wiadomości...

CDN...

Popularne posty z tego bloga

"Wdzięczność jest najpiękniejszą formą szczęścia: należy zarówno do jego przyczyn jak i skutków."

-
To chyba stanie się dziwną tradycją. Właśnie tego dnia rok temu opublikowałam pierwszy list dla Ciebie. Dziś chcę napisać drugi. Dziękuję. Jestem wdzięczna losowi, że mogłam Cię poznać. Ten rok był pełen niespodzianek i zawirowań. Oboje się zmieniliśmy. Zmieniły się czasy i warunki. Niemniej moje serce jest wciąż do Ciebie przywiązane. Nie widziałam Cię od tygodnia. Tęsknię wiesz? To dziwne ale nauczyłam się Ciebie kochać. Nauczyłam się kochać Was oboje. Nie przeszkadzacie sobie wzajemnie. Nie rywalizujecie. Każdy z Was ma połowę mojego serca tylko dla siebie. Wcześniej nie sądziłam, że można kochać dwoje ludzi równie mocno. Dziś wiem, że to możliwe. Ty nie wiesz, że Cię kocham, On też nie wie, że Cię kocham. Wiem o tym tylko ja. I moje biedne serce, które tęskni. Ten rok mnie odmienił. Stałam się silniejsza. Dzięki Tobie wstałam z kolan po bolesnym upadku. Zaskoczyła mnie Twoja troska i wsparcie. Właśnie wtedy gdy zadzwoniłeś zrozumiałam, że muszę być Ci w jakiś sposób bliska. Cz...
Czytaj więcej

Ostatni raz...

-
Sparaliżowana szokiem automatycznie zebrała swoje rzeczy i poszła do samochodu. Wsiadając do auta wyciągnęła z torebki mały nożyk i nacięła skórę na przedramieniu. Poczuła pieczenie i zobaczyła kroplę krwi. To przywróciło ją do rzeczywistości. Odsunęła od siebie wszystkie myśli i skupiła się całkowicie na prowadzeniu samochodu, abo bezpiecznie dojechać do domu. Robiła to niemal automatycznie. Po dotarciu na miejsce zebrała swoje rzeczy i weszła do domu. Wtedy coś w niej pękło. Zrozumiała tak do końca co się wydarzyło i co to oznacza. Oparła się ciężko o drzwi i poczuła jak przygniata ją rozpacz. Powstrzymywane wcześniej łzy spływały falami po jej policzkach. Czuła się kompletnie bezsilna i bezbronna. Ściskała w dłoni kluczyki i telefon. Postanowiła go wyłączyć, bo wiedziała, że nie ma siły stawić czoła rzeczywistości. Coś rozrywało ją od środka. Ból był nie do opisania. Cierpienie było tak wielkie, że z całych sił wbijała sobie paznokcie we wnętrze dłoni, które miała rozorane już do k...
Czytaj więcej

"It's just 10% luck..."

-
Leżała na ogrodzie i jak często w taką pogodę się opalała. Nie miała nic lepszego do roboty i była mocno skołowana. Ktoś jej kiedyś powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska. Wyśmiała to, ale po jakimś czasie sama się o tym przekonała. Uwierzyła, że można naprawdę. Choć nie zawsze było słodko i różowo to miała przyjaciela. I teraz też zaproponowała przyjaźń, bo wiedziała, że nie może dać mu nic ponad to. Nie mogła i nawet nie chciała. Za krótko się znali. Ale nie chciała. A ten kto jej powiedział, że istnieje przyjaźń damsko-męska powiedział też, że nawet jeśli on pozna inną dziewczynę to nadal zostanie jej przyjacielem i nic się w tych kontaktach nie zmieni. Rozmyślała nad tym długo i uparcie, bo znów zaczęła w to wątpić. Ona poznała go jakieś dwa tygodnie temu. A w zeszłym tygodniu napisał jej, że poznał inną fajną dziewczynę i od tego czasu jakoś tak omijał ją szerokim łukiem. Wiedziała-podświadomie była tego pewna, że gdyby się lepiej poznali to byłby w stanie awa...
Czytaj więcej